Zion de heetste

Ik was in alle vroegte weer op om de rit naar Zion te ondernemen. Tegen de tijd dat ik in de buurt van het park kwam, zag ik dat niet de enige was die bedacht had om naar Zion te gaan en ook niet een van de weinige. Ik gooide mijn auto op de eerste parkeerplaats die ik zag (gratis) en pakte de shuttle naar de ingang van het park. Ik heb in de Grand Canyon een National Park pass gehaald, dus voor tachtig dollar kan ik nu een jaar alle National Parks in de VS bezoeken! Dat scheelde nu ook weer, want de rij voor tickets was enorm. Gelukkig begon een vrouwtje naast mij te roepen: ‘Iedereen met een pas hierheen!’ en kon ik lekker snel door. Toen stond er natuurlijk een rij voor de shuttle het park in. Er zijn verschillende trails die je kunt lopen in Zion en die beginnen allemaal op een ander punt. Ik had half in mijn hoofd welk pad ik wilde doen, maar ik had geen zin om gelijk een halfuur in de rij te staan, dus ik ging het eerste stuk lopen. Dat was een makkelijk pad.

Met de kaart in mijn hand leerde ik ondertussen dat er drie soorten paden waren: easy, moderate en strenuous. Helaas vielen twee van de paden die ik in mijn hoofd had onder strenuous en duurde de een vier uur en de ander acht uur. Misschien kon ik die van vier uur nog doen, ik was tenslotte vroeg. Eerst maar eens kijken wat easy en moderate überhaupt inhouden.
Er was een pad dat naar de Emerald Pools liep, wat makkelijk begon en naarmate je hoger ging moeilijker werd. Ik moet zeggen ik vond het eerste stuk al redelijk stevig, maar ik wilde de Upper Pools ook zien, dus hup.

Nouuuuu, wat een klim. Toen ik er uiteindelijk was aangekomen stroomde het zweet me van mijn alles. Het hielp ook niet dat de temperatuur ondertussen op liep. Ik begon me af te vragen of ik het moeilijke pad naar Angels Landing wel zou halen. Vanaf de upper pools nam ik nog een moderate pad om bij de start van Angels Landing trail te komen. Gelukkig kwam ik uit bij de rivier die door de canyon loopt en kon ik lekker even met mijn blote voeten in het water.

Maar wat nu? Ik denk dat het ondertussen dertig graden was en dat is niet niks als je ook nog bult op moet sjouwen. Van een vriendelijke wandelaar hoorde ik dat de route niet vier uur, maar veertig minuten duurt en dat je dan in de rij staat voor het laatste stuk. Je kan dan echter ook afslaan en een vergelijkbare helling oplopen waar niemand is. Nou oké, veertig minuten moet nog kunnen. Ik begon in de volle zon aan de klim, maar kwam er na een paar bochten achter dat het hem echt niet ging worden zo. Ik was redelijk oververhit. Hoewel ik in eerste instantie bedacht om het later nog een keer te proberen, hield ik het na nog een uur voor gezien. Ik ben minder hittebestendig dan ik dacht.

Tijd om de hitte achter me te laten en richting San Francisco te gaan!

2 Comments on “Zion de heetste”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *