Wereldreis

Het is de 5 april, 2019 en ik heb plannen

Grootse plannen.

Volgend jaar, 2020, wil ik op wereldreis.

Ik denk dat het voor de mensen die mij al langer kennen geen verrassing is dat ik zo’n plan bedenk. Voor de mensen die mij nog niet zo lang kennen, een korte samenvatting:

Ik ben Leona, uit ’92. Ik heb mijn leven rustig doorlopen van basisschool tot universiteit, toen wist ik het niet meer. Ik begon namelijk met Diergeneeskunde studeren, maar kwam er na ongeveer drie jaar achter dat dat ‘m niet ging worden. Maar wat doe je dan, als je ongeveer je hele leven dacht dat je dierenarts zou worden? Ik ging op zoek naar mijn meer creatieve kant, zonder daarvoor naar de kunstacademie te hoeven. Dat leidde mij via een aantal omwegen naar de opleiding communicatie. Daar kwam ik na ongeveer een jaar al achter dat het ‘wel ok’ was, maar dat ik er in ieder geval een diploma aan zou overhouden in een richting waar ik wat mee kon. Communicatie en Journalistiek liggen namelijk in elkaars vaarwater en ik kwam erachter dat ik iets wilde doen met schrijven.

Ondertussen ben ik een jaar of vijf verder en doe ik nog steeds niet echt iets met schrijven, behalve af en aan bloggen. Voornamelijk als ik op reis ben.

Reizen is mooie dingen. In de rustperiode tussen Diergeneeskunde en Communicatie ging ik drie weken in mijn eentje in Thailand zitten. Dit was niet de beste reis van mijn leven, maar wel vol met verrassingen en de realisatie dat het allemaal wel goed zou komen. Ik ga wel een plek in de wereld vinden voor mij. Tijdens de opleiding Communicatie kreeg ik de kans om mijn minor in het buitenland te doen. Vanuit mijn interesse voor Zuidoost Aziƫ koos ik ervoor om naar Zuid-Korea te gaan. Dat was een van de beste beslissingen van mijn leven! Vier maanden in een totaal andere cultuur wonen en studeren was te gek. Alle avonturen die ik daar heb beleefd zijn overigens nog steeds terug te lezen op dit blog.

Looking sharp in een Hanbok

Na dit avontuur had ik nog een jaar te spenderen op de opleiding en zonder enig idee wat ik voor werk zou doen als ik klaar was, koos ik voor een nieuwe reis. Een road trip van zeven weken door de USA. Ik was van plan om Route 66 te volgen, maar zag daarvan af om op een andere manier dwars door de VS te steken. Vanaf Los Angeles omhoog naar Seattle en vanuit daar dwars over Yellowstone National Park naar Chicago. Het formaat van dat land is echt bizar. Niet alleen van het land, eigenlijk is alles binnen de VS ongeveer twee keer zo groot als in Europa. Tijdens de trip ontmoette ik verschillende interessante mensen, sommige wisten ook niet wat ze gingen doen met hun leven, sommige waren al helemaal gesetteld en wilde gewoon meer mensen ontmoeten en sommige waren vooral bezorgt of ik wel ontbeten had.

Soms is dit je dichtstbijzijnde buurman

Het is heerlijk om op die manier even heel kort onderdeel te zijn van iemands leven. Om een kleine indruk op ze achter te laten en misschien een nieuw interessant verhaal te zijn dat ze kunnen vertellen als ze weer thuis komen.

Hier in mijn eigen Nederland weet ik nog steeds niet wat ik wil, behalve dat ik wil reizen. Als ik onderweg ben heb ik rust in mijn hoofd. Er is altijd een nieuwe ervaring, een volgende bestemming of een nieuw gezicht. Dus. Dit jaar ga ik sparen, onderzoek doen, nadenken over waar ik mijn spullen laat als ik weg ben, voorbereiden en hopelijk ben ik dan in januari weg!

Ik ga via dit blog iedereen op de hoogte houden van hoe alles vordert. De voorbereidingen, de reis (natuurlijk) en andere projecten waar ik nog mee in mijn hoofd loop… Ik zou het tof vinden als je me blijft volgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *