Welkom in de VS

Het was een hele lange eerste dag. Ik stond om 02:35 uur op en ik denk dat ik Nederlandse tijd 07:30 uur een dag later pas weer naar bed ging. Natuurlijk heb ik ook geprobeerd om in het vliegtuig te slapen maar dat ging niet van harte. Ik snap niet waarom ik snacks voor mezelf mee had genomen want je komt echt niks te kort bij British Aiways. Ja beenruimte misschien. Vooral als de man voor je besluit z’n stoel gewoon plat te gooien. 

Afgezien van de brandende schuur was de reis naar de VS niet heel interessant. Tot we door de verschillende luchtlagen de landing inzette. Ik en de dame naast me grepen elkaar bijna vast toen we een paar meter naar beneden vielen. Ik was licht misselijk toen ik uiteindelijk uit het vliegtuig kwam. Vervolgen moest ik natuurlijk door de beveiliging. Nadat ik uit een of ander futuristisch apparaat een bonnetje had getrokken moest ik langs een custom officer. “Wat kom je doen?” “Rondreizen.” “Hoe lang?” “Zeven weken.” “Waarom zeven weken?” “Tja, afgestudeerd enzo…” *stilte* “Leg je vingers maar op de scanner.” Nou, zonder verder gedag of welkom te zeggen werd ik doorgewapperd. 

Ik ben er!

Nu moest ik natuurlijk Liz en mijn rental car vinden. Al met al was ik om 13u uit het vliegtuig en stond ik denk ik om 16u met mijn auto voor de stopstreep om voor het eerst de Amerikaanse weg op te gaan. Super fancy auto natuurlijk met cruise control, airco (die ik nu wel nodig heb) en alles erop en eraan. Godzijdank zat Liz naast me om me alle bordjes en strepen uit te leggen anders had ik die eerste rit niet overleefd denk ik! Nu, twee dagen verder begin ik er de logica een beetje van in te zien. 

De eerste stop vanaf het vliegveld was de Walmart voor de benodigde kampeerspullen en shampoo enzo. Wat ik me daar vooral van herinner is dat alle verpakkingen hier minstens twee keer zo groot zijn als die in Nederland. Na de Walmart hadden we genoeg tijd (en na een flesje ijskoffie ook genoeg energie) over om het eerste punt van mijn lijst te gaan bezoeken: The Last Bookstore.

Dit is echt een te gave boekwinkel met tweedehand boeken. Het is eigenlijk meer een labyrint, boekenwinkel en atelier in een. Beelden spreken soms beter dan woorden:



Ik heb nog meer foto’s, maar je snapt het idee. Heerlijk om rond te lopen en alle hoekjes en gaatjes en grappige spullen te ontdekken. Na de boekwinkel hebben in de buurt nog wat rondgelopen maar ondertussen waren de meeste dingen ook dicht, dus reden we naar Liz haar huis. Ik was even vergeten dat dat nog een uur van LA af is, dus ik had de pijp wel leeg toen we daar aankwamen! Uiteraard werd er gelijk goed voor me gezorgd en terwijl ik zat te eten werd me door de broers van Liz het vuur aan de schenen gelegd over alles wat te maken had met Nederland. Het was erg gezellig, maar ik lag uiteindelijk dus pas laat in bed.

Vanwege de godsgruwelijke hitte hier zit ik nu in Santa Monica, maar daar schrijf ik morgen weer over!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *