Tatoeages op reis

Tot dusver heb ik twee tatoeages (van de vijf) in het buitenland laten zetten. Tot dusver.

Graag vertel ik je hoe ik ze gekregen heb en geef ik je wat tips over waar je op moet letten als je zelf tatoeages wil laten zetten tijdens het reizen. Een tatoeage is een uiteraard grote beslissing en niet zonder risico’s!

Ik heb twee heel verschillende avonturen beleefd tijdens het krijgen van deze reis tatoeages. De kersnbloesem tijdens mijn studietijd in Zuid-Korea en de raaf aan het einde van mijn road trip door de VS. Dan nu, in chronologische volgorde:

Kersenbloesem

Ik had echt een fantastische tijd in Zuid Korea. Het was alles wat ik ervan verwacht had en meer. Het zal ergens in het begin van mijn tijd daar zijn geweest dat het idee van een tatoeage als souvenir zicht wortelde (heh) in mijn hersens. Omdat ik in Korea was tijdens het kersenbloesem seizoen, wat de alles wat erover gezegd wordt meer dan waarmaakt, dus ik koos voor een kersenbloesem. Niet het meest originele idee misschien, maar het paste precies bij mijn ervaring.

Fun fact: Tatoeages zijn nog steeds best wel taboe in Korea. De studenten aan de universiteit vonden mijn tatoeages vooral vet, maar een oudere man kwam specifiek naar me toe om te zeggen hoe slecht het was! Hij praatte tegen me in het Koreaans, dus ik verstond ongeveer niet wat hij zei, maar hij bleef naar mijn arm wijzen en een wegveeg gebaar maken over zijn eigen arm. Sorry meneer, maar dat gaat niet meer. Hij maakte niet echt een dreigende indruk, maar bleef tegen me aan lullen terwijl ik een ijsje aan het eten was en probeerde hem te volgen. Op een gegeven moment gebaarde ik dat ik was uitgegeten en liep ik weg.

Nog een fun fact: alleen dokters mogen tatoeëren in Zuid-Korea! Het wordt gezien als een invasieve ingreep. Alle andere mensen die tatoeages zetten zijn eigenlijk illegaal bezig. Je zult dus niet bij alle tatoeëerders grote uithangborden zien hangen.

Ik vond de artist van wie ik een tatoeages wilde via Instagram. Ik boekte zelfs mijn eerste afspraak via Instagram! Als ik het zo opschrijf klinkt het misschien belachelijk, maar zo werkte hij toen nog. Een vriendin die ik daar leerde kennen wilde ook een tatoeages, dus toen we het adres hadden gingen we samen op pad. Natuurlijk raakte we compleet verdwaald. Zoals ik al zei was er geen uithangbord en het was in een woonwijk. Niet alle straten hadden duidelijk aangegeven straatnamen en in het huis waar we moesten zijn waren drie appartementen. We wisten niet waar we aan moesten bellen. Gelukkig waren we te vroeg aangekomen, dus uiteindelijk maar iets te laat bij de afspraak.

We waren verschrikkelijk nerveus en hielden alles scherp in de gaten om te zien of het wel koosjer was, maar alles zag er goed uit. De artist, Hongdam, sprak niet geweldig Engels en wij natuurlijk helemaal geen Koreaans, maar met handen, voeten en Google Translate wiste we hem toch duidelijk te maken wat we wilde. We spraken de prijs af en de datum voor het zetten en gingen weer terug naar de dormitories. De tweede keer wisten we het in een keer te vinden en het zetten van de tatoeages ging zonder problemen. Ik had zelfs tijd ingerekend zodat ik nog een keer terug kon om de tattoo bij te laten werken!

Raaf

De VS is een vreemde plek als je uit een klein landje komt. Alles is er gigantisch, van de afstanden tot de producten. Dit keer wist ik voor ik weg ging al dat ik een tatoeages wilde laten zetten ter ere van deze ervaring. Aangenomen dat het een goede ervaring was. Zeven weken is een korte tijd om een afspraak te maken voor een tatoeage. Shops hebben vaak een wachttijd van meerdere maanden, dus ik moest maar hopen dat er tussendoor een plekje voor mij was als ik er was. In New York dus, de laatste stad waar ik heen ging voor ik weer naar huis ging. Ik volgde de fantastische artiest waar ik heen wilde, Baris Yesilbas, al een tijdje. Ik stuurde zijn shop een email om te kijken of er plek was en die was er! Het geluk dat je kunt hebben.

Ik trok er een dag voor uit en kreeg er een hele mooie tatoeage voor terug. Helaas genas hij niet zoals ik hoopte en delen raakte beschadigd. Deze keer had ik alleen geen tijd om terug te gaan voor een touch-up, want een paar dagen later zat ik in het vliegtuig terug naar huis!

Twee jaar later kwamen de planeten weer op één lijn: Baris kwam naar Istanbul! Ik had tijd, geld en Istanbul is dichterbij dan New York, dus ik mailde Baris om te vragen of hij tijd voor mij kon maken. Ik had hem op de hoogte gehouden van hoe het met mijn tatoeages was afgelopen, dus hij was blij dat hij de kans had om hem in ere te herstellen. Eind goed, al goed!

Tips en waarschuwingen.

Ik zei al dat een tatoeages laten zetten op reis risico’s met zich mee bracht en dat heb ik denk ik ook laten zien. Normaal gesproken zit er ongeveer zes weken tussen het laten zetten van de tattoo en het bijwerken ervan. Als jij in de tussentijd doorreist (of terugreist) heb je kans dat je je tattoo niet meer bij kunt laten werken door degene die hem gezet heeft.

Natuurlijk moet je ook de hygiëne scherp in de gaten houden. Een tatoeage is eigenlijk een open wond die tijd nodig heeft om te genezen. Ik hoop dat ik niemand hoef te vertellen over het gevaar van vieze naalden! Een goede artiest zal het niet erg vinden als je vraagt naar de procedure en gebruikt altijd nieuwe naalden en handschoenen. Als hij in een tattoo shop werkt, kun je tijdens de kennismaking ook kijken hoe zijn collega’s werken en hoe de zaak eruit ziet. Als je het niet vertrouwd, gewoon gaan!

Doe goed onderzoek voor je ergens heen gaat. Ik vind zelf Instagram een hele fijne manier om artists te vinden. Je kan een goed beeld krijgen van iemand zijn stijl, hoe hij of zij omgaat met zijn volgers en wat voor reacties hij/zij krijgt. Ook gebruiken veel shops tegenwoordig de stories om hun artiesten aan het werk te laten zien. Bonus! op social media geven artiesten ook vaak aan wanneer ze een gaatje hebben of welke designs ze beschikbaar hebben!

Ik kan je nu al vertellen dat ik zeker van plan ben meer tatoeages te laten zetten als ik op wereldreis ben. Mijn arm wordt misschien wel een abstracte wereldkaart waarop elk plaatje zijn eigen verhaal en herinneringen heeft. Ik hou echt van dat idee.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *