Oh for the love of…

Ik werd vandaag wat later wakker dan gepland, maar met in ieder geval genoeg tijd om uit te vinden hoe ik bij het station moest komen waar de bussen vandaan zouden vertrekken naar het Resort. Het station heet Hanyang University dus dat zou toch hier ergens in de buurt moeten zijn. Ik had met het drietal dat ik gister had ontmoet afgesproken dat ik ze op het station zou zien, zonder gegevens uit te wisselen omdat ik dacht dat het makkelijk zat zou zijn om daar te komen. We hadden al even bij het metrostationnetje voor de universiteit gekeken maar dat was het niet. Vandaag liep ik een paar straten door opzoek naar het station, maar ik kon het maar niet vinden. De streetview op Maps leek ook nergens op. Toen ik uiteindelijk weer op mijn kamer zat en de looproute probeerde op te zoeken kwam ik erachter waarom niet: De pick-up was niet hier in Ansan, maar in Seoul! Toen ik daar achter kwam, was het al te laat. Ik kom nooit meer op tijd daar. Ik heb in geen tijden ergens zo erg van gebaald. Ik heb geen flauw idee of Jessica, Fernando en Isabella wel wisten dat ze naar Seoul moesten, die indruk kreeg ik in ieder geval niet. Ik probeerde ze nog op te zoeken, zodat we misschien samen een taxi konden pakken om er alsnog te komen. Ik wist dat Jessica in het Guesthouse verbleef, maar natuurlijk niet op welke kamer. Ik wilde kijken of ik aan de baliemedewerker kon vragen of hij/zij me kon vertellen in welke kamer ze zat (ook al wist ik geen achternaam) maar toen ik daar aankwam was er niemand. Ook in het gebouw waar de jongens verblijven zat niemand achter de balie, dus ik kon ook niet vragen naar Fernando. Isabella verblijft volgens mij nog niet op de campus, dus die kon ik ook niet zoeken. Ondertussen moest ik kijken hoe de tijd verstreek en de kans kleiner werd dat ik het nog zou halen. Ik had ergens gelezen dat ik met een uur in de metro in Seoul moest kunnen komen, maar ik had geen idee hoe en hoeveel dat zou kosten.
Nu zit ik dus weer in de dorm. Ik had de organisator gemaild en schijnbaar zijn er nog meer mensen die niet met de bus konden dus nu kunnen we kijken of we nog samen kunnen reizen morgen. Gelukkig!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *