Natural insanity

De Grand Canyon is echt ongelofelijk. Ik heb er een hele dag langs gesjouwd en ik snap nog steeds niet hoe het mogelijk is. Ik kan helaas momenteel geen foto’s uploaden vanwege het gebrek aan fatsoenlijk internet, maar ze komen er zo snel mogelijk aan.

Ik heb het grootste gedeelte van de dag langs de rand van de canyon gelopen, maar halverwege kwam ik een pad naar beneden tegen genaamd het Bright Angel Trail. Er stonden ongeveer zes borden omheen dat je als leek niet meteen het hele pad af moest proberen te lopen, omdat dat te ver was, maar je kon ook alleen een stukje naar beneden. Ik hoorde iemand in het voorbij gaan zeggen dat dat een uur tot twee uur zou kosten, dus ik dacht dat kan ik wel.

Haha.

Ik hoop dat ik morgen nog kan lopen. Vooral terug omhoog lopen was hels. Gelukkig liepen de meeste mensen met een knalrood hoofd en een verbeten uitdrukking op hun gezicht omhoog, dus ik was zeker niet de enige die zich verkeken had.

Nadat ik ruim de tijd had genomen om uit te rusten liep ik de andere kant nog langs de rand. Niet te zuinig cool. Nu ben ik alleen warm en verbrand.

3 Comments on “Natural insanity”

  1. Hoi Leona,
    Wat ben ik super trots op dat wat je nu al hebt gedaan
    Leuk om je verhalen te lezen en om herkenningspunten te zien.
    Ik kijk uit naar je volgende verhalen en foto’s.
    Fijne reis verder.

    Groetjes van ons xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *