Music cities

Vanaf Yellowstone was het weer een flinke rit naar de bewoonde wereld. Ik had eerst het plan om gelijk door te rijden naar Chicago en dan vanuit daar nog naar Memphis en Nashville, toen ik me bedacht dat andersom handiger was. Dus, door Colorado, door Kansas en Missouri naar Tennessee.  Van – 1 graden Celsius in drie dagen naar 32 graden Celsius.

De rit opzich was niet zo bijzonder, behalve de grote billboards langs de weg met “JEZUS SAVES” of “TURN TO GOD NOW” of iets in die trant.

Eerst Memphis, de plek waar Rock’n’roll in de jaren ’50 is geboren. De Sun studio waar legendes als Elvis en Johnny Cash ooit zijn begonnen wordt in volledig historische glorie nog steeds gebruikt als opname studio en er worden rondleidingen gegeven. Heel erg gaaf.

Na de studio maakte ik een rondje door het rock and soul museum, waar de geschiedenis van rock en soul van de plantages te volgen is met een handige audiotour.

Natuurlijk kon ook Beale street niet ontbreken. Deze straat was ooit het centrum van de zwarte gemeenschap en is nu bezaaid met cafés en souvenirwinkels.

In Nashville kon je niet om de muziek heen. Elk café/restaurant had een groot raam aan de straatkant wat helemaal open kon en waar achter een bandje stond te spelen. Elk pand dat geen café was, was volgens mij een cowboylaarzenwinkel. Het was heel leuk om tussen de winkels en de cafés rond te lopen of even te zitten luisteren naar een bandje.

Toen ik na mijn eerste rondje terugkwam in het hostel zaten twee gasten in de keuken. ‘Was jij hiervoor in Memphis?’ vroeg het meisje aan mij.

‘Ja?’ (hoe weet ze dat)

‘Ja! Jij was ook in de Sun Studio of niet?’

!?

‘Jaaaa, zie je wel. Ik herkende je tatoeage! Wij waren er ook!’

Is Amerika zo groot, kom je nog dezelfde mensen tegen.

Vanochtend ben ik doorgereden naar Chicago, dus dat ga ik morgen verkennen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *