Het hele Corona verhaal

Het is nog nooit zo gek geweest om te reizen. Ik maak tegelijkertijd van heel dichtbij en heel ver weg mee hoe het is om in een pandemische samenleving te bestaan. Ik hoor van overal op de wereld de berichten. De VS heeft een reisontzegging naar Europa opgelegd, Italië zit dicht, Nederland gaat in de paniekstand, in Nieuw Zeeland en Australië is al het wc-papier uitverkocht.

En ondertussen zit ik in Indonesië. Om mij heen heeft ongeveer de helft van de mensen mondkapjes op. Handen schudden zit hier niet in de cultuur, dus dat werd sowieso al niet gedaan, maar mensen zitten nog steeds dicht op elkaar. Ik hoor mensen hoesten, maar niemand stuift vervolgens naar de andere kant van de kamer. Niemand lijkt echt bang. Dat kan allemaal schijn zijn natuurlijk. Ik spreek de taal niet eens, misschien zitten ze allemaal wel doomsdag grapjes te maken. De mensen die ik wel spreek, voornamelijk toeristen, zijn minder relaxt. De meesten zijn aan het uitzoeken hoe ze terug naar huis kunnen komen, bijna iedereen is bang ergens vast te komen zitten of in quarantaine te moeten.

Zelf zou ik naar Zuid-Korea gaan. Om vrienden te bezoeken, om een Taekwon-Do history tour te doen, mede-georganiseerd door mensen van mijn eigen club, en om meer te zien van Korea dan ik kon doen toen ik er studeerde. Nu is de tour afgelast en is het grootste gedeelte van Korea onbegaanbaar. Ik wil nog steeds mijn vrienden opzoeken, maar als ik de grens oversteek, kom ik bijna nergens anders meer binnen. Niet zonder bewijs van goede gezondheid of twee weken quarantaine ergens. Dus ga ik Zuid-Korea overslaan? Ik heb al een ticket geboekt, maar gelukkig niet voor de hoofdprijs, dus als ik dat niet terugkrijg, is dat niet het einde van de wereld. Of mijn reis.

Want ik ben nog niet klaar met reizen. Ik denk niet dat het veel zin heeft om nu terug te gaan naar Nederland en daar met iedereen wc-papier te gaan zitten hamsteren. Nee, dan kijk ik nog even in welke landen het openbare leven nog gewoon doorgaat en waar er nog wat te beleven valt. Ik was wat meer mijn handen en hoop dat mijn immuunsysteem beter opgewassen is tegen Corona dan tegen reizigersdiarree, want daar heb ik net een week mee op bed gelegen. Wat een tijdsverspilling, ziek zijn.

2 Comments on “Het hele Corona verhaal”

  1. Zet m op Leona.
    Ik bewonder je doorzettingsvermogen.
    Én wie weet wat je nog gaat meemaken.
    Ik weet ook dat je geen onverantwoorde dingen zal doen. 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *