De laatste maand

De laatste maand van mijn verblijf in Korea is aangebroken! Jeetje wat gaat het snel. Hoewel ik me nog steeds prima vermaak hier, kriebelt het ook wel weer om terug naar Nederland te gaan.  Al was het maar om fatsoenlijk brood te eten en niet het gevoel te hebben dat overal een kilo suiker in zit.

Met de wetenschap dat ik nog maar vier weekenden hier ben, begin ik in paniek na te denken over wat ik allemaal nog wil doen in die laatste paar weekenden. Eén van de Koreanen staat erop dat ik nog naar de DMZ (demilitarized zone) ga, ik moet nog souvenirs halen voor alles en iedereen en ik wilde eigenlijk ook nog een temple stay doen. Nou, dat zijn al drie zaterdagen! Hoewel ik waarschijnlijk ook wel souvenirs kan halen nadat ik bij de DMZ ben geweest, want daar blijf je toch geen dag. Als alles echt uit de hand loopt kan ik natuurlijk ook nog op zondag naar Seoul, want hoewel ik dan normaal gesproken niets doe, betekend niet dat ik geïmmobiliseerd ben. Waarschijnlijk heb ik tussen mijn laatste echte schooldag en mijn vertrek ook nog tijd om iets te doen, als niet iedereen zijn finals verplaatst (wat één leraar al van plan is).

Het is op school nu rustig, met alle vakken beginnen we aan het laatste hoofdstuk en werken langzaam naar de finals. Ik bedacht me laatst dat ik helemaal niet heb verteld hoe het met mijn midterms is afgelopen! Nou, goed. Ik heb alleen maar goede cijfers gehaald, zelfs voor dat vak waarvan ik twee dagen van te voren pas doorhad wanneer ik het écht had en Koreaans. Ik heb er dan ook vertrouwen in dat het met de finals ook wel goed af zal lopen. Ik heb alleen geen idee wat ik voor mijn design vak heb gehaald, maar volgens mij laat die leraar iedereen wel slagen, dus daar maak ik me geen zorgen over.

Met nog maar een maand te gaan, is het misschien leuk om nog wat dingen te vertellen die op de één of andere reden mijn blog niet gehaald hadden.

1.

Toen ik op de dag van de introductie wakker werd, na het lange skiweekend, had ik één kamergenoot, toen ik terug kwam van de introductie had ik een andere. Schijnbaar heb ik de eerste weggejaagd door in het Engels tegen haar te praten, want toen ik haar vroeg of ze ook naar de introductie ging, keek ze alleen heel geschrokken, brabbelde iets in het Aziatisch en toen ik terug kwam was ze dus verdwenen. Geen idee wie het nu uiteindelijk was.

2.

Toen we in Insadong waren, hebben we ‘poo-shaped bread’ gegeten. Er was zelfs een heel toilet-thema café, ik maak echt geen grapje. Uiteraard zat er chocola in het wafeltje.

3.

Fernando en Fujiko hebben een levende octopus gegeten. Daar was ik helaas niet bij. De eerste keer dat we naar Gwangjang-market gingen, waar het hele event plaats zou vinden, zaten we al zo vol van dumplings eten dat Zoë ons alleen nog maar kon overhalen om een soort bonenmeel pannenkoek te eten. Die was echt geweldig, maar ik snap niet waar ik hem uiteindelijk gelaten heb.

DSCN2130

4.

Eén keer kwam ik laat aan in de pub waar iedereen zat, Fernando was al dronken en toen moest ik van hem het Nederlandse volkslied zingen. Ik dacht al meer mensen hun volkslied gezongen hadden maar schijnbaar was ik de eerste. Natuurlijke kende ik maar één couplet. Anderhalf.

5.

Ik ben met een paar mensen wezen ‘kamperen’ wat er eigenlijk op neer kwam dat we naar een huisje aan zee gingen voor een nacht om te bbqen en te drinken. Dat was echt heel gezellig en het was super om zo dicht bij zee te zitten. Ken je dat spelletje dat je een beschuitje moet eten en dan proberen te fluiten? Hier doen ze dat door je de aller-heetste instant noodles te laten eten die in de winkel te koop zijn, wasabi snack erachteraan en dan fluiten. Onwetend als ik was zei ik dat ik kon fluiten toen ze van elk team iemand zochten…

Ik weet overigens niet hoe het weer bij jullie is, maar hier is het al een week dertig graden. Ik zie weinig verandering in de kledingstatus van de Koreanen en vraag me niet waarom iedereen hoge sokken aan moet ook al hebben ze een korte broek aan. Ik heb zelf ook maar een korte broek gekocht, want ik dacht echt dat ik zou smelten. Ik ben benieuwd of het weer nog een maand zo blijft en hoe het weer in Nederland is als ik terug kom!

 

0 Comments on “De laatste maand”

  1. Hè leona wij vinden het niet erg dat je terug komt hoor 😛 Ik heb erg genoten van je verhalen en er zullen er de komende maand nog wel een aantal komen maar ze life van je horen ze leuker.

    Maak er nog 4 onvergetelijke weken van succes met de finals👍🏻

    😘

  2. Ook ik zal je leuke verhalen gaan missen! Wat een geweldige tijd heb jij daar! Om nooit meer te vergeten. Geniet nog van je laatste maand en ik kijk uit naar je volgende blog. Liefs van annemiek

  3. Ha Leona,
    Het weer is hier momenteel nog niet super hoor, dus ik zou nog lekker ff daar blijven als ik jou was 🙂
    Heb net een heel stuk terug zitten lezen van al je avonturen.
    Erg mooi daar en stoer van je wat je allemaal onderneemt daar.
    Het doet me steeds een beetje aan China denken. Op zo’n reis doe je echt indrukken op die je nog heeeeel lang bij gaan blijven. Dus ook al kom je bijna terug, je blijft dan gewoon in Nederland nog lekker lang nagenieten en terugdenken.

    Succes met je finals, maar geniet vooral ook nog van je laatste weken daar!
    x Mirjam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *