17°!

Hoewel het eergisteren nog voelde als -3, was het vandaag 17 graden! Het voelt alsof de lente al is begonnen hier. Schijnbaar zijn de meeste bomen die nu kaal zijn op campus kersenbloesembomen, dus ik kan niet wachten tot april wanneer ze gaan bloeien!

School is tot dusver interessant gebleken. Na het debakel met Understanding New Media was ik heel blij dat de leraar van Sociology of everydat life Pools bleek te zijn en de les in het Engels gaf. Hij het is en interessante man, die je extra punten geeft als je vrijwillig presentaties houd en vragen beantwoord in de les. Die punten deelt hij uit in de vorm van Magic-kaarten met een nummer erop, die je aan de eind van de les weer moet inleveren. We moeten ook observaties gaan doen in deze lessen, dus ik hoop dat ik een groepje Koreanen kan vinden die met mij wil samenwerken, want wederom waren er geen exchange students. Vandaag moest ik proberen om mezelf Digital Typography in te kletsen. Gelukkig was ik niet de enige die bij die les wilde, een aantal andere uitwisselingsstudenten was wanhopig voor credits. Uiteindelijk liet hij ons erbij, maar ook deze leraar legt dingen uit in het Koreaans. Het verschil met de andere les is dat hij dingen ook uitlegt in het Engels en dat zijn Engels een stuk beter is. Ik ben maar naast iemand gaan zitten waarvan ik dacht dat het ook een exchange student van dit semester was, maar die hier al drie jaar bleek te zitten. Ze kon wel een aantal dingen voor me vertalen, dus ik denk dat ik vaker naast haar ga zitten. Voor deze les worden we wel geacht enige kennis van Photoshop te hebben én hebben we elke week een opdracht, maar je krijgt ook heel veel punten voor effort en attitude in de les, dus ik denk (hoop) dat het wel goed komt. Ik ben in ieder geval niet alleen.

De les was eerder afgelopen, dus hadden we genoeg tijd voor vroege lunch voor de Koreaanse les. De les was aangeraden door het International Office voor iedereen die de intensive course niet kon volgen. Eenmaal daar aangekomen troffen we een lokaal vol Aziaten aan. Isabel en ik gingen toch maar zitten, maar we waren zo onzeker over of we in het goede lokaal waren gaan zitten dat ik naar de lerares liep om te vragen of dit wel de Koreaanse taalklas was. Ja dat was het, maar toen ik haar vertelde dat wij uitwisselingsstudenten waren en dat we helemaal geen Koreaans konden keek ze me super verschrikt aan. “No reading? No writing? No Speaking?” Nee, nee en nee. “Oh, oh, oh” Ik vroeg dus maar of we wel konden blijven of dat we beter konden gaan, want de les was ons aangeraden door het international office, maar als de les in het Koreaans zou zijn… Nou, ze zou een test afnemen met de andere studenten en dan zou ze even kijken of we konden blijven. Ondertussen waren er nog twee uitwisselingsstudenten bijgekomen, dus Isabel en ik legde het probleem uit terwijl de lerares in het Koreaans de andere leerlingen begon te ondervragen. Wij zaten allemaal een beetje schaapachtig voor ons uit te kijken tot ze weer bij ons kwam. “No reading? No writing? No speaking?” Nou, dat was niet veranderd in een kwartier. Iedereen weer lachen, alsof het heel vreemd is dat je geen Koreaans kan als je nog nooit in Korea bent geweest en pas een week in het land bent. Tja, dan konden we beter toch maar gaan, maar eerst ging ze het gebouw opzoeken waar iemand zou moeten zitten die ons kon helpen met ons taalprobleem. Alles in het Koreaans, naam van het gebouw ook. Na een afschuwelijk half uur konden we eindelijk de les verlaten op zoek naar een andere manier om Koreaans te leren. We volgde eerst de aanwijzingen die we gekregen hadden van de lerares naar het Engels departement. Daar vroegen we naar de persoon die de lerares had opgeschreven en probeerde ons probleem uit te leggen. Een hoop getik op de computer later kwam de vraag: “Wilde jullie je inschrijven voor deze les?” Eh, nee, we wilde een andere les en waren hierheen gestuurd. Oh ja, nee, dan kon ze ons niet helpen. We besloten maar om naar het International Office te gaan en ons probleem daar voor te leggen, ondertussen allemaal een beetje pissig dat het blijkbaar zo moeilijk is om een beginnerscursus Koreaans te volgen op de universiteit waar je als uitwisselingsstudent heen gestuurd wordt. Isabel maakte dat ook vrij duidelijk aan de arme medewerker van het IO, die er ook niets aan kon doen. Schijnbaar was de les waar wij heen waren vorig semester wel voor de uitwisselingsstudenten en er was geen andere les die we konden volgen. Dat is lekker zeg, ik had eigenlijk gehoopt dat ik voor eind maart in ieder geval mijn eigen eten kon bestellen. Bovendien, ik zit hier vier maanden, ik zou het een beetje jammer vinden om de domme toerist te moeten uithangen voor vier maanden. De IO medewerker beloofde ons dat hij zou proberen om alsnog een cursus Koreaans voor ons te regelen, dus ging ik maar weer in de zon zitten, wachten op mijn volgende les: English Communication Advanced. Ik weet dat ik niet persé Engels nodig heb, maar ook ik kom anders credits te kort, dus ik heb twee English courses in mijn rooster.

Ik weet niet of ik dat al uitgelegd had, maar voor school moet ik per semester volgens mij 30 ECTS/studiepunten halen. Zo veel moet ik er in ieder geval hebben voor dit semester. 1 Credit hier op Hanyang staat grofweg gelijk aan 2 ECTS, dus ik moet 15 credits hebben. De meeste vakken leveren drie credits op en de rest twee. Ik moet dus minstens vijf vakken hebben voor dit semester. Door het super competitieve inschrijfsysteem, zijn de meeste uitwisselingsstudenten hier gearriveerd met maar één of twee vakken. Ik had er zes, waarvan twee Engels en twee Sociologie, omdat de communicatie vakken óf vol zaten, óf samenvielen met elkaar. Hier probeer ik dus meer communicatievakken te fiksen. Ik heb al één sociologie vak laten vallen, omdat ik zeker wist dat het niets voor mij zou zijn. Understanding New Media ging dus niet door, dus met mijn twee Engels vakken heb ik nog één vak nodig om aan mijn punten te komen en dan heb ik nog mazzel. De meeste andere hebben nu nog steeds maar twee vakken en die beginnen knap zenuwachtig te worden. Schijnbaar is er dit semester een tekort aan leraren die in het Engels les kunnen geven.

“Advanced” English. Volgens mij spreken niet heel veel van mijn klasgenoten goed Engels. Dit wordt in ieder geval een makkelijke les en English Advanced Conversation zal ook meevallen. Maandag heb ik nog één les die ik nog niet gehad heb en dan weet ik of ik mijn punten rond krijg.

Maar eerst, weekend!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *